Mijn naam is Farhad Qayoumi en ik ben geboren op 10 februari 1992 in Kabul te Afghanistan. Mijn ouders vluchtten met mij en mijn zusje voor de oorlog in Afghanistan toen ik 7 jaar oud was. Eenmaal in Nederland raakten wij verzeild in een asielprocedure van bijna 5 jaar lang. Nadat wij eindelijk zeker wisten dat wij in Nederland mochten verblijven, omdat wij een asielvergunning verkregen begon voor ons de inhaalslag. Voor mij betekende dat ik via de route Mavo, MBO, HBO-propedeuse, rechtsgeleerdheid ging studeren aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Inmiddels ben ik meester in de rechten en werk ik als senior Juridisch Adviseur voor het Nationaal Dataportaal Wegverkeer zijnde een orgaan van het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat.

Het moeten vluchten voor de oorlog, het daarmee gepaarde verdriet, onzekerheid, trauma’s en vanuit een sociaaleconomische achterstand opnieuw moeten beginnen heeft mij niet bitter gemaakt naar het leven toe, noch naar de medemens. Het heeft mij juist heel nederig, dankbaar voor de gekregen kansen en bovenal strijdvaardig gemaakt. Ik wil de kansen die je in Nederland krijgt aangrijpen en het beste uit mijzelf halen. Niet alleen voor mijzelf, maar ook voor mijn ouders. Zij hebben namelijk hun goede banen, hun familie en alles wat hun bekend was opgeofferd zodat mijn zusje en ik een betere toekomst zouden krijgen.

Ik ben mij ervan bewust dat veel Afghanen de kans niet hebben om net als wij te vluchten voor de ellende die zich in Afghanistan afspeelt. Na de machtsovername van de Taliban is het leven van veel van mijn landgenoten in ernstig gevaar. De economie is volledig ingestort en dat heeft tot gevolg dat velen tot wanhoopsdaden zijn gedreven zoals gedwongen kind huwelijken, kinderarbeid en handel in organen. Ik zie het als mijn plicht om mij voor de meest kwetsbare Afghanen zoals weeskinderen, vrouwen en ouderen in te zetten. Ik geloof dat wij met Stichting Roots of Resilience impact kunnen maken.